Na południu województwa mazowieckiego, w środkowo-zachodniej części powiatu kozienickiego leży wieś Cecylówka. Jej położenie, mimo równinnego ukształtowania terenu, jest dość malownicze, bowiem z trzech stron otoczona jest lasami (skraj Puszczy Kozienickiej). Na południu granicę między puszczą a wsią stanowi niewielka rzeczka Narutówka- dopływ Radomki.

XIXwiek

Jak wynika z istniejących dokumentów, wieś została założona jako kolonia w 1844 roku przez Adama hr. Ożarowskiego, generała jazdy i senatora, który był właścicielem majątku Brzóza w latach 1837-1855. Odziedziczył go po bracie Stanisławie. Jak głosi legenda nazwy niektórych okolicznych wiosek powstałych za Ożarowskich pochodzą od imion członków tego rodu. Pochodzenie innych nazw, w tym Cecylówki, nie jest bliżej znane, bo takich imion nie spotykamy wśród dziedziców Brzózy.

Dzieje Cecylówki ściśle wiążą się z historią naszego kraju. Już w 20 lat po jej założeniu w 1864 roku w pobliżu wsi por. Assijew rozbił oddział powstańczy dowodzony przez Michała Piwnickiego. W tym też czasie mieszkaniec Cecylówki Giwerski został wywieziony na Sybir za udział w walkach 1863/64r.

XXwiek

Dotkliwe straty poniosła wieś w czasie I wojny światowej, gdyż znalazła się w środku walczących stron. W walkach poległo wielu żołnierzy, głównie z armii austriackiej. Część z nich przewieziono na cmentarz wojenny w sąsiednim Marianowie. Na polach między Cecylówką a Ursynowem, pod Kosionkiem, znajdowała się mogiła, w której spoczywali: nieznany oficer austriacki, Polak i kilku żołnierzy poległych jesienią 1916 roku.

W lesie na południowo-wschodnim skraju wsi podczas II wojny światowej znajdował się niemiecki szpital polowy. Zmarłych grzebano w pobliskim lesie, a ich mogiłami do dziś opiekuje się młodzież z tutejszej szkoły. Wśród mieszkańców tej wsi na wyróżnienie zasługuje przede wszystkim urodzony tu Jan Bielecki (1869-1926), późniejszy profesor chemii organicznej na Sorbonie oraz Politechniki Warszawskiej, kawaler Legii Honorowej. We wdzięcznej pamięci mieszkańców zapisał się również Józef Szerszeń, który był Wójtem gminy Brzóza tuż przed wybuchem II wojny światowej. Zawdzięczano mu szczególną dbałość o dobry stan dróg w całej gminie.

W kilku wioskach gminy Brzóza już po zakończeniu I wojny światowej powstały szkoły publiczne, między innymi w Cecylówce i Marianowie.
W latach 1921-23 istniała jednoklasowa Izba lekcyjna o 4 oddziałach. Mieściła się w domu prywatnym Antoniego Grzejszczaka. Przy klasie był mały pokoik- mieszkanie kierownika szkoły.
Kierownikiem szkoły i jedynym nauczycielem był w tym czasie Feliks Żardecki. Później nauczanie odbywało się w domach Władysława Modelewskiego i Józefa Maciochy.

Po zakończeniu II wojny światowej utworzono we wsi siedmioklasową szkołę podstawową. W związku z tym konieczne było stworzenie lepszego zaplecza. Dlatego też wybudowano specjalny budynek, w którym mieściły się sale szkolne oraz mieszkanie dla jednego nauczyciela. Drewniany barak został zbudowany przy ogromnej pomocy mieszkańców Cecylówki, którzy zwozili materiały, pomagali ofiarnie przy ustawianiu budynku. Niewiele zachowało się materiałów z tego okresu. Wiemy, że w szkole pracowali wtedy m.in.: