SZKOŁA KIEDYŚ .......SZKOŁA KIEDYŚ...........SZKOŁA KIEDYŚ............
  Historia naszej szkoły

 

Na południu województwa mazowieckiego, w środkowo-zachodniej części powiatu kozienickiego leży wieś Cecylówka. Jej położenie, mimo równinnego ukształtowania terenu, jest dość malownicze, bowiem z trzech stron otoczona jest lasami (skraj Puszczy Kozienickiej). Na południu granicę między puszczą a wsią stanowi niewielka rzeczka Narutówka- dopływ Radomki.

XIXwiek

Jak wynika z istniejących dokumentów, wieś została założona jako kolonia w 1844 roku przez Adama hr. Ożarowskiego, generała jazdy i senatora, który był właścicielem majątku Brzóza w latach 1837-1855. Odziedziczył go po bracie Stanisławie. Jak głosi legenda nazwy niektórych okolicznych wiosek powstałych za Ożarowskich pochodzą od imion członków tego rodu. Pochodzenie innych nazw, w tym Cecylówki, nie jest bliżej znane, bo takich imion nie spotykamy wśród dziedziców Brzózy.

Dzieje Cecylówki ściśle wiążą się z historią naszego kraju. Już w 20 lat po jej założeniu w 1864 roku w pobliżu wsi por. Assijew rozbił oddział powstańczy dowodzony przez Michała Piwnickiego. W tym też czasie mieszkaniec Cecylówki Giwerski został wywieziony na Sybir za udział w walkach 1863/64r.

XXwiek

Dotkliwe straty poniosła wieś w czasie I wojny światowej, gdyż znalazła się w środku walczących stron. W walkach poległo wielu żołnierzy, głównie z armii austriackiej. Część z nich przewieziono na cmentarz wojenny w sąsiednim Marianowie. Na polach między Cecylówką a Ursynowem, pod Kosionkiem, znajdowała się mogiła, w której spoczywali: nieznany oficer austriacki, Polak i kilku żołnierzy poległych jesienią 1916 roku.

W lesie na południowo-wschodnim skraju wsi podczas II wojny światowej znajdował się niemiecki szpital polowy. Zmarłych grzebano w pobliskim lesie, a ich mogiłami do dziś opiekuje się młodzież z tutejszej szkoły. Wśród mieszkańców tej wsi na wyróżnienie zasługuje przede wszystkim urodzony tu Jan Bielecki (1869-1926), późniejszy profesor chemii organicznej na Sorbonie oraz Politechniki Warszawskiej, kawaler Legii Honorowej. We wdzięcznej pamięci mieszkańców zapisał się również Józef Szerszeń, który był Wójtem gminy Brzóza tuż przed wybuchem II wojny światowej. Zawdzięczano mu szczególną dbałość o dobry stan dróg w całej gminie.

W kilku wioskach gminy Brzóza już po zakończeniu I wojny światowej powstały szkoły publiczne, między innymi w Cecylówce i Marianowie.
W latach 1921-23 istniała jednoklasowa Izba lekcyjna o 4 oddziałach. Mieściła się w domu prywatnym Antoniego Grzejszczaka. Przy klasie był mały pokoik- mieszkanie kierownika szkoły.
Kierownikiem szkoły i jedynym nauczycielem był w tym czasie Feliks Żardecki. Później nauczanie odbywało się w domach Władysława Modelewskiego i Józefa Maciochy.

Po zakończeniu II wojny światowej utworzono we wsi siedmioklasową szkołę podstawową. W związku z tym konieczne było stworzenie lepszego zaplecza. Dlatego też wybudowano specjalny budynek, w którym mieściły się sale szkolne oraz mieszkanie dla jednego nauczyciela. Drewniany barak został zbudowany przy ogromnej pomocy mieszkańców Cecylówki, którzy zwozili materiały, pomagali ofiarnie przy ustawianiu budynku. Niewiele zachowało się materiałów z tego okresu. Wiemy, że w szkole pracowali wtedy m.in.:

  • Jan Sadecki
  • Wanda Kaczkowska
  • Edmund Kocyk
  • Urszula Szlachta
  • Kazimiera Skuza
  • Władysław Skuza
  • Teresa Dąbrowska (Dziekan)
  • Maria Postek

    W latach 1946-1951 w Cecylówce działało również przedszkole, które prowadziła Janina Cencelewicz, z domu Cywka. Żywność pochodziła z darów amerykańskich. Pomagały jej mieszkanki Cecylówki: Maria Rudkowska, która była woźną i pani Kozakowska, przygotowująca posiłki dla dzieci.

    Z biegiem czasu w niewielkim baraku stawało się coraz ciaśniej. Przed mieszkańcami wsi stanął nowy problem budowy szkoły. Szkoły z prawdziwego zdarzenia. Zapał do pracy był ogromny. Dzięki wysiłkowi tutejszych mieszkańców, przy pomocy ówczesnych władz, w roku szkolnym 1966/67 uczniowie rozpoczęli naukę w nowej szkole. Kierownikiem szkoły został Władysław Skuza. Nauczyciele, którzy podjęli pracę w nowej szkole to Kazimiera Skuza, Krystyna Budzisz (Tosza), Kazimierz Żyłka, Maria Rybak, Barbara Węsek (Kucharczyk).

    Po wybudowaniu szkoły w Cecylówce decyzją władz oświatowych zlikwidowano siedmioklasową szkołę podstawową w Marianowie. Została tam tylko czteroklasowa filia szkoły w Cecylówce, w której pracowały dwie nauczycielki Emilia Tetlak i Krystyna Trzmielewska. Uczniowie klas V-VIII powinni uczęszczać do nowej szkoły. Rodzice z Marianowa nie chcieli się na to zgodzić. Większość dzieci przez 11 roku przebywała w domu, część uczęszczała do szkoły w Ursynowie, a kilkoro wyjechało do rodziny w innych miejscowościach. Tym rodzicom, którzy próbowali wysłać dzieci do Cecylówki, wybijano szyby, a nawet niszczono studnie. Jednakże władze pozostały nieugięte i w roku szkolnym 1967/68 większość dzieci z Marianowa podjęła naukę w Cecylówce. By nie zaognić konfliktu w Cecylówce zmieniono kadrę nauczycielską. Stanowisko dyrektora objął Marian Frysztak, który dotychczas wraz z żoną pracował w Woli Chodkowskiej, a na ich miejsce odeszli państwo Skuzowie, Emilię Tetlak przeniesiono z Marianowa do Cecylówki, zaś na jej miejsce zatrudniono Leokadię Szpytma. I tak grono w Cecylówce pracowało w składzie:

  • Marian Frysztak - Dyrektor
  • Kazimiera Frysztak
  • Krystyna Pulkowska (Pastuszek)
  • Grażyna Szlachcic (Bińkowska)
  • Barbara Węsek (Kucharczyk) - jedyna nauczycielka pracująca w tej szkole już drugi rok
  • Emilia Tetlak

    W filii w Marianowie pracowały: Krystyna Trzmielewska (Skwira) i Leaokadia Szpytma (Nowak).

    Kolejnymi dyrektorami szkoły byli:

  • Halina Wolszczak - 1978-1986
  • Bogusław Mika - 1986-1996
  • Jadwiga Furga - od 1996 do 2017
  • Agnieszka Woźniak- obecny dyrektor szkoły

    Nauczyciele pracujący w szkole w Cecylówce-Brzózkiej w latach 1967-2012:

  • Kazimiera Frysztak
  • Krystyna Pulkowska (Pastuszek)
  • Grażyna Szlachcic (Bińkowska)
  • Barbara Węsek (Kucharczyk)
  • Emilia Tetlak
  • Krystyna Trzmielewska (Skwira)
  • Leokadia Szpytma (Nowak)
  • Regina Krawczyk
  • Marta Fila
  • Halina Ślażyńska (Wolszczak)
  • Anna Ogonek
  • Marianna Ałdaś (Piwowarska)
  • Teresa Fałek (Piechurska)
  • Anna Szcześniak
  • Halina Osińska
  • Maria Przybyła
  • Jolanta Cukrowicz (Warszycka)
  • Teodozja Krynicka
  • Krystyna Ałdaś
  • Marek Krawczyk
  • Krystyna Sasal
  • Tomasz Kozieł
  • Danuta Szerszeń
  • Małgorzata Chowaniec (Janczak)
  • Paweł Brudnicki
  • Mirosława Kołodziejczyk (Drab)
  • Alicja Miazga
  • Maria Karpińska
  • Izabella Konofalska
  • Ks. Wojciech Mężyk
  • Elżbieta Droździkowska (Deszczka)
  • Maciej Wojciechowski
  • Halina Nizińska (Kańska)
  • Ks. Jerzy Dziułka
  • Izabella Nowak (Chmal)
  • Sabina Kostrzewa-Makowska
  • Jacek Rdzanek
  • Magdalena Niedzielska
  • Anna Stępień
  • Nina Brodowska
  • Ireneusz Lipski
  • Aleksandra Bzikot

    • c.d.n.

     

     
      Chwile  
     
    Tak to już jest, że przychodzi chwila w życiu nauczyciela,
    kiedy kończy się czas spędzony w szkole, poświęcony uczeniu
    i wychowaniu młodego pokolenia. Nieżadko jest to ponad 30 lat, a nawet 40.
    Na zdjęciu obok pożegnanie pani Leokadii Nowak- kwiaty i łzy...
    W takiej chwili stają przed oczami wszystkie minione lata, pierwsze kroki...

     
    A to inna wzruszająca chwila- pamiątkowy wpis w kronice szkolnej pozostawiony przez byłego, przedwojennego nauczyciela naszej szkoły, Feliksa Żardeckiego odwiedzającego naszą szkołę po wielu latach. Samo zdarzenie też jest sprzed wielu lat...czytajcie
    Nie zapominajmy- przecież jesteśmy w "dziale" "szkoła kiedyś"

     

      --- opracowała Mirosława Drab ---

    powrót